Onze onvermijdelijke toekomst Voorbereiden op of vechten tegen het onvermijdelijke

Paul Baars
Geschreven door: Paul Baars
15 min leestijd

De toekomst van ons allen

De hamsterende mens

Wanneer er een cataclysmische gebeurtenis optreed, welke groter is dan wij ons vooraf konden inbeelden, dan is één van de reacties van de mens dat hij gaat nadenken over de toekomst en zich daarop wil voorbereiden. In tijden van grote onzekerheid tracht de mens zichzelf en de mensen om wie hij geeft in veiligheid te brengen, om te zorgen dat zij door kunnen gaan en dat het hen goed gaat.

Dit mechanisme werd pijnlijk zichtbaar toen de ongekende gebeurtenissen van vorig jaar rondom Corona zorgden voor een schaarste aan wc-papier, omdat mensen uit angst voor schaarste massaal gingen hamsteren, om zelf maar zeker te zijn van voldoende voorraad voor zichzelf en hun dierbaren.

Onterechte angst

Terugkijkend op de karrevrachten vol wc papier op de parkeerplaatsen van supermarkten over de gehele wereld, moeten wij er nu natuurlijk om lachen. Er was immers geen tekort aan wc papier en de angst voor een plotselinge onverkrijgbaarheid van enkel-dubbel of drielaags ultrazacht was vooral een grote hype, aangewakkerd door berichtgevingen in de media en een diepe instinctieve angst voor het onbekende en dreigende karakter van de omstandigheden.

De angst voor Wc-papier tekorten verdween echter even snel als zij gekomen was en de even plots overvolle winkelschappen met hygiëne producten en doorgang blokkerende papieren torens stelden de kopers gerust. Er was geen tekort… we konden weer normale hoeveelheden aanschaffen.

Het ingebeelde monster van vieze billen en stapels kranten naast het toilet was een fantasie en de aangeprate angst bleek onterecht. We konden weer normaal doen. We moeten er nu om lachen…

Het gevecht met de dood

Van alle beangstigende dingen welke een mens kan overkomen is dood gaan toch wel het meest cataclysmisch. Het is voor de betreffende persoon en de mensen die om hem geven, wereld veranderend, abrupt, verstorend en tegelijkertijd voor ons allen onvermijdelijk.

De mens doet er alles aan om de dood zo lang mogelijk uit te stellen, om, ware het mogelijk, de dood compleet te vermijden. Niet alleen is de dood een zekere vijand die ontlopen moet worden, ook zijn medeplichtigen:  ziek, zwak en misselijk en de uitwaartse kenmerken van het ouder worden moeten ten koste van alles vermeden worden.

Dit heeft onder andere ertoe geleid dat de wereldwijde markt voor voedingssupplementen in 2021 het ongelofelijke bedrag van 152 miljard dollar waard heeft behaald. Dat bedrag valt echter in het niet, vergeleken met de totale omvang van de wereldwijde gezondheidszorg. Deze wordt voor 2022 geschat op 10 Biljoen (met een B) dollar (dat is 10.000.000.000.000 dollar).(1)

De dood en de aanleidingen naar de dood, zoals ziek zijn, worden in toenemende mate beleefd als een steeds grotere bedreiging, een bedreiging die niet te voorkomen is, hoe veel wij het ook ontkennen, wegstoppen, wegslikken en weg proberen te prikken.

De dood is onvermijdelijk, wij zullen allemaal een keer het gevecht verliezen, wij zullen allemaal een keer sterven.

Voorbereiden om te verliezen

Onze menselijke natuur noopt ons ertoe om te vechten tegen datgene wat onvermijdelijk is. Niemand van ons wil sterven, niemand wil zwak zijn, niemand wil leven in een van ouderdom vervallen lichaam.

Daarom hamsteren wij denkbeeldig tijd, om de dood zo lang mogelijk voor ons uit te schuiven. Maar in dit alles kunnen wij, zoals gezegd, het onvermijdelijke niet voorkomen, het is slechts uitstel van executie.

Als de dood dan zo zeker is, dan is het uitstellen van die dood misschien niet het gevecht waar wij al onze middelen in moeten investeren. Het is wellicht beter, ik bedoel, het is in het belang van ons en van hen die wij liefhebben, om ons  voor te bereiden om die dood en op hetgeen na de dood zal gebeuren.

Want de dood is niet het einde van het leven, het is slechts een verandering van het tijdelijke naar het eeuwige.

Waarom is de dood onze vijand geworden ?

Ooit was er een tijd dat de mens geen angst had voor de dood. De dood had toen nog geen intrede in de wereld gedaan. De wereld was, zoals hij gemaakt was, een plaats van perfectie, een paradijs voor eeuwig leven.

Daar kwam echter verandering in toen de eerste mens besloot zijn eigen weg te gaan en, in ongehoorzaamheid aan zijn Maker, te doen wat Hij verboden had.

Die overtreding van de wil van de Maker bracht een gevolg met zich mee en dat gevolg was de dood. Er staat daarover geschreven dat het loon van de overtreding (ander woord daarvoor is zonde) de dood is. (Romeinen 6:23)

Vanaf die eerste mens waren al zijn nakomelingen gebonden aan dat verbond. Een verbond van zonde en dood. Ongeacht wie je bent, ieder mens sterft, omdat ieder mens zondigt.

God is boos

De eerste mens die zondigde tegen het gebod van zijn Maker en kreeg daardoor te maken met de gevolgen van zijn ongehoorzaamheid.

Verstoten van God en verbannen uit het eeuwig leven paradijs , moest hij werken om zichzelf en hen die hij liefhad in leven te houden en leefde hij van het land, in het zweet van zijn arbeid, totdat de onvermijdelijke en slechts uitgestelde dood hem kwam halen.

Na hem ondergingen al zijn nakomelingen hetzelfde lot, echter zoals de mensen toenamen op de aarde, zo vermenigvuldigde hun ongehoorzaamheid tegen God, ofwel hun zonden zich ook.

God was daardoor ontstoken in woede. Want het goede en eeuwige wat God gemaakt had was compleet vernietigd en ontheiligd door de mens die Hij gemaakt had om juist daarin voor eeuwig te leven.  En niet alleen die eerste mens vertrad het goede en eeuwige wat God gegeven had, maar zijn nakomelingen, gingen daarin van kwaad tot erger, tot aan onze dagen.

Paulus schrijft daarover dat “de toorn van God wordt geopenbaard vanuit de hemel over alle goddeloosheid en ongerechtigheid van de mensen die de waarheid in ongerechtigheid onderdrukken”. (Romeinen 1:18)

Het loon van de zonde is de onvermijdelijkheid van de dood (Romeinen 1:32) en dat is een groot probleem, ook voor de mensen dien niet zo gezondigd hadden als die eerste mens. Want alle mensen hebben de wet van God overtreden. Er is niemand goed, nee niet één. (Romeinen 3:9-12) Ieder mens ontvangt daarom het loon van zijn zonden en dat loon is de dood.

Voorbereiden op de dood

Wie je ook bent en hoe rijk of arm je ook bent, de dood wacht op je aan het einde van je leven, om je te brengen naar de overkant van de rivier van de dood.

Die weg is lang voor sommigen en kort voor anderen. Voor de één gepaard met veel pijn en lang lijden, voor de andere gebeurt die transitie in een ondeelbaar ogenblik.

Omdat de dood onvermijdelijk is en het moment waarop hij aanklopt onvoorspelbaar is, immers zelfs de meest gezonde mens kan ieder moment sterven en de meest zieke persoon kan voorbij de verwachtingen van doctoren door leven, is het voor elk weldenkend mens raadzaam om zich te informeren over en zich voor te bereiden op hetgeen de dood met zich meebrengt, op hetgeen waar de dood ons naartoe brengt, op hetgeen ons wacht aan de overzijde van de rivier van de dood.

Eeuwige dood

Zoals wij eerder gelezen hebben is het loon van de zonde de dood en iedereen heeft gezondigd dus iedereen verdient de dood. Dat is in een notendop de aanklacht die staat tegen elk mens welke leeft of ooit geleefd heeft.

De dood die hier benoemd wordt is echter meer dan alleen het afleggen van dit tijdelijke lichaam. Ieder mens heeft een ziel en die ziel is niet sterfelijk zoals ons natuurlijke lichaam sterfelijk is.

De dood die als loon voor de zonde beschreven wordt is groter dan de natuurlijke dood. Het omvat een eeuwige verbanning weg van God, weg van het eeuwig leven een verbanning van alles wat de persoon maakt, zowel zijn geest, zijn ziel en zijn lichaam.

Het loon van de zonde is de dood, hetgeen een eeuwig afgescheiden bestaan betekend van alles wat God is en van alles wat goed is.

Woorden schieten tekort

Dit eeuwig afgescheiden zijn van God, wat ook wel de hel genoemd wordt is hetgeen waar de schrijvers van de Bijbel mee hebben geworsteld, om woorden te vinden om de verschrikking ervan te beschrijven.

Woorden als “de buitenste duisternis”, “eeuwig brandend vuur” en “de worm die niet sterft” doen geen recht aan de eeuwige verschrikkingen die elk mens te wachten staat, vanwege zijn ongehoorzaamheid aan God.  

Maar hoe erg is deze hel nu eigenlijk ? De Bijbel laat er geen misverstand over bestaan, de Bijbel leert ons het volgende over het van God afgescheiden leven:

  • De hel is duisternis en er is geen licht, een dikke diepe duisternis, een voelbare duisternis (Judas 13, Mattheus 8:12 / 22:13 / 25:30)

  • Er is bewustzijn in de hel en elke zonde is zichtbaar en in herinnering (Job 26:6)

  • De hemel en de heiligen en hun zegeningen zijn zichtbaar vanuit de hel maar onbereikbaar (Lukas 13:28)

  • Er is een gekmakend verdriet, met gejammer en tandengeknars in de hel (Lukas 13:28)

  • De duivel en zijn demonen zijn in de hel met al hun angstaanjagende verschrikkingen  (Jesaja 14:9)

  • Er is vreselijke pijn en lijden, er is onstilbare dorst, er is geen water voor verkoeling in de hel (Lukas 16:23)

  • Het lichaam verbrandt in de hel maar raakt nooit opgebrand, het lichaam wordt door wormen aangevreten maar wordt nooit opgevreten. (Markus 9:48)

  • De hel is voor eeuwig, er is geen respijt en er is geen einde, er komt geen redding. (Mattheus 18:8 / 25:31-46, Openbaring 14:9-11)

De grote Christelijke schrijver John Bunyan schreef hierover:

"In de hel zult u alleen een gezelschap van verdoemde zielen hebben en een ontelbaar gezelschap van demonen om u gezelschap te houden”. 

Als er na tienduizend jaar een einde aan zou komen, dan zou er troost zijn.  “Maar hier is uw ellende; hier moet u voor altijd blijven. 

Als je de ontelbare menigte huilende, schreeuwende en krijsende duivels om je heen zult waarnemen, zul je je dit nog een keer bedenken: “dit is mijn deel voor altijd”…

Als je net zoveel duizenden jaren van eeuwen in de hel bent geweest als er sterren aan het firmament zijn, of druppels in de zee, of zand aan de kusten van alle zeeën op alle planeten in het universum, dan nog zul je je beseffen, “Hier moet ik voor altijd blijven”.

O dit ene woord “ooit”, hoe zal het uw ziel kwellen!” 

De situatie van de mens, van elk mens is dus dat zij gezondigd hebben en daarom het terechte loon voor de zonde, de dood, de eeuwige dood, verdienen en wij hebben zojuist kunnen lezen dat deze eeuwige dood een onbeschrijfelijke verschrikking is.

Maar God !

Je zou er hopeloos van worden, om al die verschrikkingen te lezen, die ons mensen te wachten staat en dat voor eeuwig. Hoe kun je je daar nu op voorbereiden ? Hier is niet tegen te hamsteren en, hoeveel geld je ook uitgeeft aan voedingssupplementen, aan conditie training, aan medicijnen en doctoren… Het enige wat je kunt doen is de dood een tijdje uitstellen. De situatie is echter hopeloos, je zult dat gevecht uiteindelijk verliezen, uiteindelijk zul je eeuwig verblijven… ergens.

De mens wacht de hel en al haar verschrikkingen, dat is het zwart geschilderde doek van onze uiteindelijke bestemming. Maar God ! God biedt uitkomst ! Op dat zwarte doek van onze verdoemenis schilderde God namelijk met het eeuwige licht van Genade het vergezicht van het Evangelie van Jezus Christus.

Er is hoop mijn beste medemensen ! er is HOOP !

Want er staat geschreven: Alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft. (Johannes 3:16)

LEVEN en dat voor EEUWIG ! Dat is wat God ons voorhoudt. Er is dus hoop, er is een uitweg. We kunnen ons dus voorbereiden op het onvermijdelijke van de dood. Het loon voor onze zonden, de eeuwige dood, de verschrikkingen van de hel, die de Bijbel ons zo helder schetst, ze zijn te voorkomen.

Paulus beschrijft dit in zijn brief aan de gemeente in Rome als volgt: 'Wij dan, gerechtvaardigd uit het geloof, hebben vrede bij God door onze Heere Jezus Christus. ' (Romeinen 5:1)

Wil je meer weten over het inruilen van het loon van de dood, voor het eeuwige leven ? Lees dan de ABC’s van redding door hier te klikken

Onze bestemming voorbij de dood

De Bijbel is niet alleen duidelijk over de zaken van de eeuwige dood en de hel. Zij is nog veel meer duidelijk over wat ons na de dood wacht, wij die geloven dat Jezus Christus Heer is en dat God Hem uit de dood heeft opgewekt.

Ons wacht onder andere:

  • Troost na verdriet (Jesaja 25:8)

  • Vervulling van de hoop (Jesaja 25:9)

  • Eeuwige vreugde (Jesaja 25:8)

  • Geen schaamte meer (Jesaja 25:8)

  • Kroon van rechtvaardigheid (2 Tim 4:8)

  • Eeuwig leven (Joh.10:27-28)

  • God zien en kennen (1 Kor. 13:12)

  • Als Jezus zijn (1 Joh. 3:2)

  • Een eigen plaats hebben (Johannes 14:2)

  • Een nieuwe naam (Openbaring 2:17)

  • Onvergankelijke schatten (Mat. 6:19-20)

En ook hiervan, ben ik overtuigd, dat de schrijvers van de Bijbel worstelden om woorden te vinden, ditmaal om de volheid van het geluk  en de vreugde te beschrijven die ons op die dag ten dele zal vallen.

De dood is voor ons, die geloven in het volbrachte werk van Jezus Christus en Zijn plaatsvervangend lijde, dan ook niet meer dan een deur waar wij doorheen gaan om voor altijd te zijn waar ons hart al woont. Met de heiligen zeggen wij dan ook: Dood waar is uw prikkel, Graf waar is uw overwinning.

Ik zie ernaar uit u te begroeten in Vaders huis, om eeuwig Zij Glorie te aanschouwen en Zijn werk om ons te redden van onszelf te vieren.

Een gezegende dag !